Gazze'de çocuk cenazeleri kaldırılırken, Doğu Türkistan'da insanlar kimliksizleştirilirken, biz hâlâ "kimseye kötülüğüm olmadı" masalı anlatıyoruz kendimize...

Ne utanç verici!

***

Dünyanın öbür ucunda değil, cep telefonlarımızda, ekranlarımızda Gazze...

Her gün yeni bir bomba, her gün yeni yetim çocuklar.

Hastaneler yerle bir olurken, insanlar açlıktan ölürken sen ne yaptın?

"Retweet" mi? "Like" mı?
Yoksa "çok üzüldüm" deyip geçtin mi?

***

Doğu Türkistan'da soydaşlarımız, kamplarla, asimilasyonla, zorla kısırlaştırmayla sistemli bir soykırıma uğrarken...

Sen ne yaptın?

"Vah vah" dedin, sayfayı çevirdin.

***

Sonra da "kimseye kötülüğüm olmadı" diyorsun. 

Olmaz olur mu?

Mazlumun ahı yerde kalmaz derler. O ahta senin de imzan var...

Sırf sustuğun için!
Sırf görmezden geldiğin için!
Sırf "ben ne yapabilirim ki" dediğin için!

***

Bugün dünyanın neresinde bir mazlum varsa, onun zulmüne ortak olduk sessizliğimizle.

Filistin'de, Doğu Türkistan'da, Myanmar'da, Yemen'de...

Hepsi bizim utancımız!

"Kimseye kötülüğüm olmadı" diye avunma.

En büyük kötülük, zulme sessiz kalmaktır.

***

Ne demiş atalarımız: "Zalime karşı susarsan, zulme ortak olursun."

Şimdi aynaya bak ve sor kendine:
Ben zalime ortak mıyım???