Erzurum böyle değildi..

Erzurumlu da..

Sanki nazar değdi..

Sanki Erzurum göze geldi.

Bir musibet hakim oldu ve Erzurum’da komşuluk bitti..

Bizi kahreden bir sonuç bu..

Ama gerçek, ama sahi..

Dikey yapılaşma mı yok etti komşuluğu, yoksa maddi endişeler mi?

Mahalleleşme kültürünün unutulması mı, yoksa Erzurumluluk ruhunun unutulması mı?

Her ne ise…

Ama salt gerçek, acı gerçek bu..

Erzurum’da komşuluk bitti.

Misal mi istiyorsunuz..

Çarpıcı ve düşündürücü bir örnek.

Apartmanlarda yaşayanlarımızdan bir örnek.

Bundan çok değil 10 yıl öncesine kadar apartman yöneticileri binalardaki vatandaşlardan seçilirdi.

Bu görevi üstlenen komşularının yakacağından, binaların altyapısıyla ilgili her durumda müdahil olur, kurumsal bir anlayışla sorunları giderirdi.

Hastaları bildirir, düğünlerden haberdar eder, binalarda yoksul varsa gizli bir şekilde yardımlaşma sağlardı.

Bakın şimdi ne oldu?

Yakıt bedellerini ödemeyerek komşularının haklarını yiyenler..

Apartman giderlerine katılmayarak kul hakkına girenler..

Binaların altyapı sorunlarında bana ne diyenler arttı da arttı.

Komşuda pişen komşuya düşerdi ya, şimdi komşudan komşuya bana necilik dağıtılır oldu ve komşuluk Erzurum’dan hicret etti.

Sonra..

Bakın Erzurum’da artık apartman ve site yöneticiliğini şirketler yapıyor.

Komşu komşuya güvenmiyor, ya da hakkını gaspediyor.

Çözüm kapısı şirketler oldu.

Komşuların yöneticilik yaptığı dönemlerde, komşuyu idare etmek, borcu varsa onu ötelemek şeklindeki anlayış haliyle ortadan kalktı.

Birbirleriyle helalleşerek, gönül alarak eksiklerini, hatalarını affettirmek yerine artık senetli, sepetli mahkeme kapısı var.

Borcunu veremeyen banka kanalıyla yasal biçimde tahsilata mecbur.

Hatır kalktı, hoşgörü kalktı, rıza kalktı..

Maşallah Avrupalı gibi olduk.

Borcunu ödeyemeyene icra kapısını gösteriyoruz.

İşte çarpıcı bir örnek..

Ne haldeydik?

Ne hale geldik?

Suçlu kim?

Sahi suçlu kim?